خوی، شهر گل محمدی

 

خوی، شهر گل محمدی

این روزها بوی گل محمدی فضای شهر خوی را پر کرده است و از همه جای صحرا و کوچه باغهای شهر این بوی دل انگیز به مشام می رسد. دختران و پسران جوان پس از نماز صبح هنگام دمیدن خورشید با کیسه ای رنگین به دست و نشاطی وصف ناپذیر به چیدن گل محمدی در مزارع و باغات مشغول می شوند.

این نعمت خدادادی از عهد باستان بین مردم خوی و شهرهای اطراف مصرف داشته است. از سده پنجم هجری پس از شکست امپراتوری روم (دیوجانوس) از آلپ ارسلان امپراتور بزرگ سلجوقی، آسیای صغیر جزء متصرفات سلجوقیان شد و خوی از مرزی بودن خارج شد.

شهر خوی که در مسیر جاده ی ابریشم قرار داشت نام و آوازه گلهای محمدی اش همراه با دیبای خوی و زر تمام عیار آن در اطراف و اکناف پیچیده و در آثار شاعران و نویسندگان مختلف راه یافت.

در کتاب نزهه المجالس صفحات 82 و 619 یک رباعی از ظهیرخونجی شاعر سده ششم و هفتم وجود دارد که در آن اصل گل سرخ محمدی را از شهر خوی دانسته است و این رباعی بدین مضمون است:

گل را مبارک رخ و فرخنده پی است/ هر جا که بود زینت، آنجا ز وی است

گفتم ز کدام شهری ای من خاکت/ گفتا نشنیده ای که اصلم ز خوی است

به گزارش ایسنا، امسال بیش از ۵/۱۴ هکتار از اراضی شهرستان خوی زیر کشت گل محمدی بوده است و حتی گونه هایی از آن به صورت خودرو در باغ ها و مزارع خوی بن و ریشه دارد و ماه خرداد را هم که موسم شکفتن گل هاست» "گول آیی«"(یعنی ماه گل) می نامند و این تعبیر قدمت رواج بازار گل محمدی و آبادانی و تمدن را در این شهر در طی قرون متمادی نشان می دهد.

گل زیبا و خوش عطر محمدی برای گلاب، خشک کردن و تهیه مربا بکار می رود و از لحاظ پزشکی برای پوست سر و مو، جوش بدن و پاک کردن پوست مفید است